Gmina Iwonicz-Zdrój oferuje Turystom wiele atrakcji. Położona na skraju Beskidu Niskiego odznacza się wyjątkowymi walorami krajobrazowymi, przyrodniczy-mi i klimatycznymi. Rozległe masywy leśne, będące pozostałością dawnej puszczy karpackiej, nie tylko wzbogacają pejzaż Iwonicza i południowych rejonów gminy, ale przede wszystkim decydują o istnieniu specyficznego mikroklimatu posiadającego leczniczy, uzdrowiskowy charakter.

Centrum Informacji Turystycznej Iwonicz Zdrój

adres:
Plac Dietla 2
38-440 Iwonicz Zdrój

Biuro  czynne:
poniedziałek – piątek 8.30 – 16.00
sobota 9.00-13.00

tel. (48)13 43 116 45 , 500 625 724, 693 332 243
e-mail: cit@iwonicz-zdroj.info
www: www.iwonicz-zdroj.info

Sanatoria

Sanatorium "Biały Orzeł"

Sanatorium "Biały Orzeł"

Centrum Lecznictwa Uzdrowiskowego

Centrum Lecznictwa Uzdrowiskowego

Centrum Rehabilitacji Rolników

Centrum Rehabilitacji Rolników

Sanatorium Uzdrowiskowe “Piast”

Sanatorium Uzdrowiskowe “Piast”

Sanatorium Pod Jodłą

Sanatorium Pod Jodłą

Sanatorium “Sanvit”

Sanatorium “Sanvit”

Szpital Uzdrowiskowy “Excelsior”

Szpital Uzdrowiskowy “Excelsior”

Sanatorium Górnik

Sanatorium Górnik

Sanatorium Uzdrowiskowe Nr IV

Sanatorium Uzdrowiskowe Nr IV

Sanatorium „Ziemowit”

Sanatorium „Ziemowit”

Sanatorium „Stare Łazienki”

Sanatorium „Stare Łazienki”

Pijalnia Wód Mineralnych

Obiekt położony w centrum uzdrowiska z wnętrzem stylizowanym na oranżerię, z bogatą listwową dekoracją geometryczną nawiązującą do elementów klasycyzmu w wydaniu ogrodowym. Znajduje się tam sklep firmowy produktów leczniczych i kosmetycznych „Iwoniczanka” oraz galeria sztuki.

Iwonickie wody lecznicze należą do wód typu chlorkowo-wodorowęglanowo-sodowych, jodkowych, termalnych z zawartoscią wolnego dwutlenku węgla. Wody mają bezpośredni wpływ przeciwzapalny i osłaniający na:

  • śluzówkę układu pokarmowego – Elin 7, Karol 2, Klimkówka 27, Iwonicz II
  • drogi moczowe – Karol 2, Iza 19
  • drogi oddechowe – Iza 19

Tężnie solankowe

W ciągu pieszym prowadzącym do źródła Bełkotka na rozwidleniu Alei Naftowej i Alei Wincentego Pola w Iwoniczu-Zdroju zostały zlokalizowane cztery drewniane wolnostojące tężnie solankowe. Każda z tężni jest o wymiarach 8,00 m długości, 1,00 m szerokości i 4,00 m wysokości wypełnione tarniną wierzbową.

Tężnie solankowe mają bardzo długą historię. Początkowo służyły do zwiększania gęstości solanki i produkcji soli kuchennej. Z czasem, w miarę rozwoju innych technologii jej wytwarzania, tężnie zaczęły pełnić przede wszystkim rolę leczniczą, zwłaszcza po odkryciu, że wokół nich tworzy się specyficzny mikroklimat przesycony cennymi mikroelementami.

Tężnia jest to urządzenie lecznictwa uzdrowiskowego służące do wytwarzania wokół niej aerozolu leczniczego, powstającego na skutek obciekania wody leczniczej przez konstrukcję z drewna i gałązek (zazwyczaj tarniny) oraz jej parowania na skutek działania wiatru i temperatury.

W iwonickiej tężni zastosowano, dzięki uprzejmości Uzdrowiska Iwonicz S.A, mineralną wodę leczniczą „Elin 7”, której właściwości medyczne potwierdzone są świadectwem, wydanym w trybie ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym (…).

Nowo oddana do użytku tężnia jest  znakomitym uzupełnieniem walorów leczniczych uzdrowiska.

Mikroklimat powstały wokół tężni, dzięki zawartości w aerozolu wodorowęglanów, chlorków, sodu oraz jodków, sprzyja profilaktyce i leczeniu nieżytu górnych dróg oddechowych, zapalenia zatok, rozedmy płuc, nadciśnienia tętniczego, alergii i ogólnego wyczerpania.

Walory lecznicze mikroklimatu wokół tężni porównywane są z korzyściami, jakie daje spacer nad brzegiem morza, zaś solanka zawiera nawet mniej zanieczyszczeń niż woda morska. Proces tzw. tężenia jest jednak uzależniony od pogody. Najintensywniejsze parowanie solanki następuje w czasie słonecznego i wietrznego dnia, najmniejsze obserwuje się, gdy pada deszcz. Nocą zanika niemal zupełnie.

 

Tężnia solankowa – zalety

Korzystanie z tężni jest szczególnie wskazane dla mieszkańców dużych aglomeracji miejskich, osób w czasie rekonwalescencji po ostrej chorobie, pracujących w znacznym zapyleniu i wysokiej temperaturze, palaczy.

Zalety tężni solankowej docenią osoby, które cierpią na niedobór mikroelementów, a także mają osłabiony układ odpornościowy. Inhalacje zalecane są również chorym z nawracającymi lub przewlekłymi schorzeniami dróg oddechowych, np. nieżytem nosa lub krtani czy stanem zapalnym zatok przynosowych. Solny mikroklimat ułatwia usuwanie wydzieliny w przypadku zapalenia oskrzeli, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc czy astmy oskrzelowej. Specyficzny mikroklimat wykorzystywany jest również w profilaktyce nadciśnienia tętniczego, alergii, nerwicy wegetatywnej czy w przypadku ogólnego wyczerpania.

Najlepszy efekt leczniczy osiąga się, przebywając w odległości nie mniejszej niż 1 m od tężni, zaś zalecany czas trwania inhalacji wynosi około 30 min.  Taką kurację warto uzupełnić szybkim marszem lub spacerem z kijkami do nordic walking.

Wycieczka traktatem spacerowym, wzdłuż Doliny Bełkotki z odpoczynkiem przy tężniach będzie dla mieszkańców, kuracjuszy i gości prawdziwą radością tak dla ciała jak i dla ducha.

Tężnia solankowa – przeciwwskazania

Istnieje niewiele przeciwwskazań do korzystania z tężni solankowej, gdyż powstający wokół niej mikroklimat zazwyczaj wykazuje korzystny wpływ na organizm. Nie jest jednak wskazany dla osób po świeżo przebytym zawale serca oraz zmagających się z:

  • nadczynnością tarczycy;
  • chorobą nowotworową;
  • uczuleniem i nadwrażliwością na składniki solanki, zwłaszcza brom lub jod;
  • ostrymi schorzeniami przebiegającymi z podwyższoną temperaturą ciała;
  • niewydolnością naczyń wieńcowych.

Szlaki turystyczne

Szlaki rowerowe

Tereny Iwonicza Zdroju i okolic stwarzają idealne warunki do uprawiania turystyki rowerowej. Wysoko położone nowo powstałe osiedla i przysiółki to nie lada gratka dla zwolenników rowerów górskich, ale nie tylko. Zważywszy na fakt, iż większość proponowanych poniżej tras przebiega po drogach asfaltowych, jak najbardziej wskazane są tutaj także rowery trekkingowe oraz crossowe.

Główną atrakcją tras rowerowych, są bez wątpienia wspaniałe walory krajobrazowe. Praktycznie z każdego miejsca roztaczają się fenomenalne panoramy na pasma Beskidu Niskiego, Bieszczadów, Doliny Krośnieńskiej, Pogórza Strzyżowsko-Dynowskiego, a przy dobrej widoczności nawet Tatr.

Ważnym elementem jest także czynnik poznawczy. Jazda rowerem po trasach tych pozwala odkryć przepiękne, tajemnicze i często zapomniane zakątki.

Atrakcje okolicy

Rymanów

Miasto leży przy trasie Krosno-Sanok, na południowym krańcu Beskidu Niskiego. Mimo ogromnych zniszczeń wojennych w miasteczku zachowało się kilka wartych obejrzenia zabytków: kościół parafialny z 1781 r. ze słynącym cudami obrazem Matki Bożej Bolesnej i nagrobkiem Sienieńskich z 1580 r., kamienice mieszczańskie przy wschodniej i północnej pierzei rynku z XIX w., ruiny synagogi z XVII w., kirkut z grobami rabina Friedmana i cadyków Menachema Mendla i Cwi Hirsza, dworek szlachecki z I połowy XIX w., kwatery Potockich i Skórskich na cmentarzu komunalnym.

Rymanów Zdrój

Uzdrowisko zostało założone przez Stanisława i Annę z Działyńskich Potockich w 1876 roku. Rymanów Zdrój jest, obok Rabki, największym w Polsce uzdrowiskiem dziecięcym. Wspaniały klimat, liczne i pięknie położone ścieżki spacerowe, ciekawa zabudowa, nadają uzdrowisku niepowtarzalny urok. W uzdrowisku warto zobaczyć: pijalnię wód mineralnych, (można skosztować Celestynki, Tytusa czy Klaudynki), wille z końca XIX wieku: „Lelewę”, „Pogoń”, „Marię”, kościół z 1910 roku, w którym znajdują się ciekawe witraże. (Obecnie rozbudowywany).

Bałucianka

Bałucianka jest małą wsią położoną na południowych stokach Kopy i Przymiarek. Obecnie wieś zamieszkuje 150 osób. W centrum znajduje się zabytkowa drewniana cerkiew p.w. Zaśnięcia Matki Bożej z XVIII wieku, rozbudowana w 1820 roku. Wewnątrz barokowy ikonostas, ołtarz główny z 1783 r. z obrazem Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej. Szlak rowerowy do Bałuciaki prowadzi od Iwonicza Zdroju przez Turkówkę następnie polną drogą przez Moczarze do centrum miejscowości.

Klimkówka

Miejscowość leży 2 km na wschód od Iwonicza Zdroju. We wsi warto zobaczyć drewniany kościół parafialny p.w. św. Michała Archanioła z 1854 r. W dolinie Świętokrzyskiego Potoku – drewniany kościół p.w. Znalezienia Krzyża Św. z 1868 r. Kościółek oraz bijące obok niego źródełko stanowią cel wielu pielgrzymek. W północnej części wsi, przy drodze Krosno-Sanok znajduje się zabytkowy park podworski z pięknym starodrzewem. Szlak rowerowy do Klimkówki prowadzi od centrum Iwonicza Zdroju w stronę budynku Urzędu Gminy, za którym skręcamy w ulice Piwarskiego gdzie czeka na nas podjazd na Górę Borowinową a później łagodny zjazd do miejscowości.

Park Etnograficzny w Sanoku

Park należy do najpiękniejszych muzeów na wolnym powietrzu w Europie (malownicze położenie na prawym brzegu Sanu u podnóża Gór Sanocko-Turczańskich dość wiernie odzwierciedla fizjografię Podkarpacia). Pod względem ilości obiektów jest największym skansenem w Polsce. Na obszarze 38 ha prezentowana jest kultura polsko-ukraińskiego pogranicza we wschodniej części polskich Karpat (Bieszczady, Beskid Niski) wraz z Podkarpaciem. Poszczególne grupy etnograficzne (Bojkowie, Łemkowie, Pogórzanie i Dolinianie) posiadają oddzielne sektory ekspozycyjne znakomicie dostosowane do fizjografii terenu.

Skansen Muzeum Przemysłu Naftowego im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce

W 1854 roku w Bóbrce powstał pierwszy na świecie ręcznie kopany szyb naftowy założony przez Ignacego Łukasiewicza. Obecnie znajduje się tu Muzeum – Skansen Przemysłu Naftowego im. I. Łukasiewicza, w którym można zobaczyć m.in. XIX – wieczne szyby wiertnicze, kuźnię kopalnianą, a także urządzenia i narzędzia wiertnicze. Budowę Skansenu – Muzeum rozpoczęto w 1961 roku. Lokalizacja nastąpiła na terenie czynnej do dziś kopalni ropy naftowej Bóbrka – położnej w pięknym lesie. Jest ona największą i jedną z niewielu placówek muzealnych tego typu. Znajduje się tu wiele zabytków z tamtych lat: urządzenia, budowle, narzędzia oraz czynne do dziś otwory ropne. Tu bowiem nafta zmieniła oblicze świata. Kopalnia Bóbrka położona jest około 10 km od Iwonicz Zdroju.

Pustelnia św. Jana z Dukli

Pustelnia św. Jana z Dukli znajduje się na wzgórzu Zaśpit (dawniej zwane Korodół) ok. 1,5 kilometra od miejscowości Trzciana, położonej przy drodze Dukla – Barwinek.
Pustelnia założona została w 1769 roku, już po beatyfikacji bł. Jana.
Obecna kaplica, wzniesiona z początkiem XX-go wieku jest już trzecią w historii tego miejsca. Obok świątyni znajduje się drewniany dom rekolekcyjny, tzw. dom pustelnika oraz taras ze sztuczną grotą, mieszczącą źródełko, z którego czerpią wodę pielgrzymi.
Na ścieżkach wokół świątyni rozmieszczono kapliczki Drogi Krzyżowej. Aby dojechać do Pustelni z Iwonicza Zdroju jedziemy przez Turkówkę, Lubatową, Jasionkę, gdzie przejeżdżamy obok Góry Cergowej, Dukle, następnie główną drogą Dukla – Barwinek dojeżdżamy do Trzciany gdzie jest dobrze oznakowany zjazd z głównej drogi do Pustelni. Jedziemy około 1,5 kilometra przez las do dużego parkingu, z którego około 300 metrów pieszo do kaplicy.

Dukla

Dukla to niewielka miejscowość położona w odległości około 20 km od Krosna i jednocześnie około 15 km od granicy ze Słowacją w Barwinku. Mimo niewielkich rozmiarów warto tutaj zatrzymać się na chwilkę. Już przy wjeździe (od strony Krosna) rzuca się w oczy zabytkowy Kościół OO. Bernardynów pod wezwaniem świętego Jana z Dukli. Został on wybudowany w latach 1761-1772. Warte zobaczenia są także niewielki rynek stanowiący centrum miasteczka, Kościół Farny pod wezwaniem Św. Marii Magdaleny z XVIII wieku, pałac w Dukli w którym mieści się muzeum historyczne. To ostatnie posiada ekspozycje ściśle związane z II wojną światową i bitwom rozegranym w pobliżu miasteczka – szczególnie ciekawą może się okazać wystawa plenerowa ciężkiej broni artyleryjskiej.

Haczów

Wieś położona w dolinie Wisłoka, lokowana przez króla Kazimierza Wielkiego na prawie niemieckim. Większość mieszkańców stanowili przybysze z Niemiec i Śląska. Warto zobaczyć: Modrzewiowy kościółek z przełomu XIV i XV wieku, będący najstarszym, zachowanym zabytkiem drewnianego budownictwa sakralnego w Polsce, pozostałości zespołu dworskiego, oficynę dworska z końca XVIII wieku oraz kaplicę, obelisk ku czci poległych w I wojnie światowej i wojnie polsko-bolszewickiej.

Muzeum-Skansen Kultury Łemkowskiej w Zyndranowej

Muzeum powstało w 1968 r. z inicjatywy Łemka Teodora Gocza, który w zabytkowej chacie urządził prywatną Izbę Pamiątek Kultury Łemkowskiej. Do dnia dzisiejszego w muzeum zgromadzono liczne pamiątki związane z historią Łemków, w tym zabudowania pochodzące z przełomu XIX i XX wieku. Są to chałupa mieszkalno-gospodarcza z 1860 r. z odtworzoną kancelarią pisarza wiejskiego, w budynku można zobaczyć ocalałe pamiątki sakralne: krzyże żeliwne, szaty liturgiczne, koniusznia (1923), chlewik (1934), dom-świetlica z pamiątkami, spichlerzyk, wiatrak z Wapiennego, kaplica, kuźnia cygańska przeniesiona z Olchowca w 1998 r., żuraw studzienny, kapliczka, pomniki ku czci ofiar Thalerhofu i obozu w Jaworznie.
Wewnątrz zabudowań gospodarczych zgromadzona jest bogata ekspozycja: narzędzi i sprzętów gospodarczych, mebli, wyrobów rzemiosła ludowego, sztuki ludowej i stroi. Natomiast w budynku koniuszni urządzona jest wystawa pamiątek z okresu I i II wojny św. – broń, mundury, sprzęt wojskowy. W świetlicy z pamiątkami prezentowana jest sztuka łemkowska.

Zamek Kamieniec w Odrzykoniu

Widoczne z daleka ruiny zamku rycerskiego Kamieniec położone są na wzgórzu o wysokości 452 m o tej samej nazwie, górującym nad doliną Wisłoka. Zamek Kamieniecki leży dzisiaj na terenie przysiółków należących do Odrzykonia i Korczyny. Należy on najstarszych warowni na terenie Podkarpacia. Dzieje sporów jakie toczyły na zamku dwa zwaśnione rody, posłużyły Aleksandrowi Fredrze do napisania znanej komedii Zemsta. Pretekstem do sporu była – studnia! Znajdowała się ona na dziedzińcu zachodnim i zaopatrywała w wodę oba zamki. Następnie kłótnie objęły także kaplicę, mur graniczny a nawet pola uprawne.

Rezerwat skalny Prządki

Utworzony w lutym 1957 roku dla „…zachowania ze względów naukowych i krajobrazowych grupy skał piaskowcowych wyróżniających się charakterystycznymi formami, wytworzonymi wskutek erozji eolicznej”. Teren rezerwatu w całości leży w gminie Korczyna, na pograniczu wsi Czarnorzeki i Korczyna, tuż przy drodze Krosno-Rzeszów. Najwyżej położony punkt rezerwatu znajduje się na wysokości 520 m n.p.m. Rezerwat jest położony w obrębie Czarnorzecko-Strzyżowskiego Parku Krajobrazowego i stanowi jedną z największych jego atrakcji. Rezerwat obejmuje grupę ostańców skalnych, o wysokości do ponad 20 m. Poszczególne grupy skalne znajdujące się tam są nazywane: „Prządka Matka”, „Prządka Baba”, „Herszt” i „Zbój Madej”.

Muzeum Marii Konopnickiej w Żarnowcu

Siedzibą muzeum jest XVIII-wieczny, murowany dworek wraz z 3 hektarowym parkiem darowany poetce przez naród w 1903 roku z okazji 25-lecia pracy twórczej i użytkowany przez jej rodzinę do 1956 r. .Muzeum gromadzi autentyczne obiekty z zakresu literatury Pozytywizmu a także Romantyzmu i Młodej Polski – dzieła sztuki i dziedzin pokrewnych, historii, etnografii oraz niezbędne obiekty do wyposażenia pomieszczeń Dworku, w tym najcenniejsze to: rękopisy utworów Marii Konopnickiej wydane w 1881 pod wspólnym tytułem „Z przeszłości”, autografy i listy poetki, dyplomy, adresy hołdownicze oraz autografy i listy innych pisarzy polskich XIX i XX w. W zabytkowym parku o dużych walorach przyrodniczych i krajobrazowych można zobaczyć bogatą roślinność, m.in. wartościowe okazy starodrzewu.

Szlaki turystyczne w gminie Iwonicz Zdrój

Szlaki turystyczne w gminie Iwonicz Zdrój

Na górę „Cergowa”

Trójgarbne zalesione pasmo wznosi się na południowy zachód od Iwonicza-Zdroju. Wzniesienie widoczne ze wzgórz otaczających uzdrowisko. Wielka Góra posiada trzy wierzchołki: wschodni (681 m), środkowy (683 m) oraz zachodni (716 m).

Do Rymanowa-Zdroju

Wiedzie przez urokliwe dolinki oraz wolne od zarośli łąki – „beskidzkie połoniny”. Szlak zaczynamy od Placu Dietla. Kierując się na południe, mijamy m.in. sanatorium „Stare łazienki” oraz centrum rozrywki „Krakowiak”.

Na “Żabią Górę”

Szlak prowadzi przez Plac Dietla, Las Iwonicki zboczami g. Przedziwnej, później drogą gruntową między polami dociera na szczyt Żabiej Góry.

„Do cerkwi w Bałuciance”

Spacer zaczynamy w okolicach Placu Oczki przy CIT i kierujemy się w stronę kościoła parafialnego p.w. św Iwona.

Do „Lasu Grabińskiego” i kościoła w Iwoniczu

Ścieżka oznakowana biało-czerwonym kolorem im. Armii Krajowej prowadzi z Iwonicza Zdroju do Lasu Grabińskiego w Iwoniczu. Prowadzi do miejsca martyrologii. 24.07.1944r odział SS Galizien wykonał egzekucję na 72 osobach.

Do Kościółka w Klimkówce

Prowadzi do kościółka pw. Znalezienia Krzyża Świętego w Klimkówce. Kościółek poświęcono 3 maja 1869 r. Nazwa wsi pochodzi od słowa „klękanie”, bowiem – jak głosi legenda – woły wyorały w tym miejscu krzyż i uklękły przed nim.

Przez „źródło Bełkotka” na „Przedziwną”

Szlak prowadzi doliną potoku Bełkotka do jego źródeł, następnie na g. Przedziwną (inaczej Łysówka), w przełęczy poniżej łączy się z zielono-białym szlakiem.